ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΕΜΠΤΗ
Μια ταινία του ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΙΟΠΑΧΑ
"κόκκινη Πέμπτη": στην κυπριακή διάλεκτο, η ημέρα που δεν υπάρχει στο ημερολόγιο.

Τραγωδία στον σημερινό ρευστό κόσμο, απ' τη σκοπιά του καθημερινού ανθρώπου, θα μπορούσε να είναι και οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς ενός αντικειμένου που έχει σπάσει, στην αρχική του μορφή. Ακόμη κι όταν κάποιος είναι σε θέση να μαζέψει όλα τα κομμάτια και να τα συναρμολογήσει ξανά, το αντικείμενο δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι το ίδιο με το αρχικό.

Ο πολυβραβευμένος κινηματογραφιστής Χρίστος Σιοπαχάς εξέπληξε κοινό και κριτικούς το 1984 με την αριστουργηματική του ταινία "Η Κάθοδος των Εννιά". Το φιλμ τιμήθηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις. Είναι η μοναδική ελληνική ταινία που βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας, το 1985. 11 χρόνια αργότερα ο Σιοπαχάς παρουσίασε στο κοινό την επόμενη ταινία του Το Φτερό της Μύγας. Το 2003/4 σηματοδοτεί την μεγάλη επιστροφή του δημιουργού με την ταινία Κόκκινη Πέμπτη. Η "κόκκινη Πέμπτη" στην κυπριακή διάλεκτο σημαίνει την ημέρα που δεν υπάρχει στο ημερολόγιο, μια ημερολογιακή ουτοπία, η ημέρα όπου πραγματοποιούνται όλα μας τα όνειρα, όλες οι επιθυμίες και επιδιώξεις μας, όπως λέμε πολλές φορές για τις 32 του μηνός, την ημέρα για τα όσα θέλουμε να κάνουμε και δεν μπορούμε, γιατί φυσικά αυτή η ημέρα δεν υπάρχει παρά στα όνειρα του καθενός από εμάς. Ο βασικός χαρακτήρας του φιλμ είναι ο Άγγελος (τον υποδύεται εξαιρετικά ο Πασχάλης Τσαρούχας) ένας άνθρωπος που τα θέλει όλα και που τελικά τα χάνει όλα. Πρόκειται για ένα κοινωνικό δράμα, μια σύγχρονη τραγωδία που ανάγεται στην αρχαία τραγωδία, με μεγάλες συγκρούσεις και μεγάλες πτώσεις μικρών καθημερινών ανθρώπων. Στυλιζαρισμένη, λιτή και κινηματογραφικά σκληρή η ταινία προεκτείνει τον ανήσυχο προβληματισμό του σκηνοθέτη στην δημιουργία ενός αυστηρά προσωπικού κινηματογράφου και φτάνει στην υπέρβαση που διακαώς επιθυμεί. Βέβαια το ιστορικό και πολιτικό γίγνεσθαι είναι παρών παντού. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι θαυμάσιες, ιδίως του Δημήτρη Τζουμάκη. Ένα βασικό στοιχείο της ταινίας είναι ότι δεν εστιάζει την προσοχή της μόνο σε ένα χαρακτήρα, μα σε περισσότερους. Κι αυτό είναι από μόνο του μια πρόκληση…που δεν αρνείται ο σκηνοθέτης.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΦΙΛΜ
Μετά την τουρκική εισβολή το 1974, εννέα ελληνικά χωριά της επαρχίας Αμμοχώστου έμειναν αποκομμένα από το υπόλοιπο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανάμεσα στα εδάφη που κατέλαβε ο τουρκικός στρατός, τις Βρετανικές Βάσεις Δεκέλειας και τη θάλασσα. Λόγω της ιδιομορφίας των συνόρων, το λαθρεμπόριο στην περιοχή οργιάζει. Το πιο μεγάλο μέρος της δράσης εξελίσσεται στον κάμπο. Μέσα στο εκτυφλωτικό φως που διαλύει τα πάντα. Η δράση στην "Κόκκινη Πέμπτη" εξελίσσεται σήμερα στην Κύπρο. Σε ένα μικρό νησί όπου για κάθε κάτοικο αντιστοιχούν τέσσερις τουρίστες, 29 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και σχεδόν μισό αιώνα μετά τον αγώνα ενάντια στους άγγλους, η κλειστή και συντηρητικά ιεραρχημένη κοινωνία του νησιού, έχει μετεξελιχθεί σε μια κοινωνία κυνηγών του πλούτου και της ευμάρειας. Το κοινωνικά στέρεο και ασφαλές, έχει αντικατασταθεί απ' το κοινωνικά χύμα και κρεμώδες. Ένα γενικό ξεχαρβάλωμα είναι διάχυτο σε όλους τους κοινωνικούς τομείς και τις προσωπικές σχέσεις, που επηρεάζονται πλέον από την καινούργια ατομικιστική ελευθερία. Τα νέα χύμα χαρακτηριστικά της κοινωνίας, αντικαθρεπτίζονται στις πράξεις των ηρώων, οι οποίες και καθορίζουν τη μοίρα τους. Τα πρόβατα πέφτουν στη θάλασσα με διπλωμένες μέσες έτοιμες να σπάσουν, βυθίζονται για λίγο και μετά βγάζουν το κεφάλι τους στην επιφάνεια, κολυμπούν προς την ακτή. Στο βυθό ο Άγγελος απελπισμένος. Έξω στα βράχια, ο Βωβός Άγγελος [ανύπαντρος αδελφός του πατέρα του, που ζει μαζί τους στο ίδιο σπίτι και τον αγαπά σαν παιδί του], τρομοκρατημένος που δεν τον βλέπει να βγαίνει στην επιφάνεια, βουτάει με τα πρόβατα που συνεχίζουν να πέφτουν στη θάλασσα, βυθίζεται. (μια σκηνή που τελικά δεν γυρίστηκε). Ο λαθρέμπορος προβάτων Άγγελος [Πασχάλης Τσαρούχας], έχει ένα όνειρο: να μαζέψει λεφτά και να αγοράσει το πιο αστραφτερό πούλμαν που υπάρχει. Δυστυχώς όμως η αγγλίδα γυναίκα του Μαίρη [Κλαιρ Ντέϊ], τον τσακώνει με την παλιά του ερωμένη και οι σχέσεις τους μπαίνουν σε κρίση. Τον τσακώνει και η αστυνομία μ' ένα παράνομο φορτίο τυριών και καταλήγει στη φυλακή όπου γνωρίζει τον "πωλητή ιδεών", χαρισματικό τυχοδιώκτη ρώσο Αλεξέϊ [Σεργκέϊ Βινογκράντοβ]. Μετά την αποφυλάκισή τους, πάνε στην έπαυλη ενός ρώσου για να πάρουν λεφτά. Εκεί οι δύο ρώσοι τσακώνονται και μετά από έναν τυχαίο πυροβολισμό, ο ιδιοκτήτης της έπαυλης πέφτει νεκρός. Οι δυό φίλοι παίρνουν από το χρηματοκιβώτιο ένα πολύ μεγάλο ποσό χρημάτων και καταλήγουν στο χωριό του Άγγελου. Στα ίχνη τους θα φτάσουν πολύ γρήγορα και η αστυνομία και οι πολύ πιο επικίνδυνοι ρώσοι. Το πούλμαν θα έρθει, αλλά τίποτα δεν θα μοιάζει με ό,τι ονειρεύτηκε ο Άγγελος. Η γυναίκα του, προδομένη και ολομόναχη, σε μια στιγμή αδυναμίας θα κάνει έρωτα με τον μικρό του αδελφό. Όλα όσα αγάπησε ο Άγγελος θα καταρρεύσουν μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Και μετά ο Άγγελος κάνει το τελευταίο του καθαρτικό ταξίδι. Μόνος στο βαγκόν ρεστοράν ανάμεσα σε μεθυσμένους, κοιτάζει το ολόλευκο χιονισμένο ρώσικο τοπίο. Το παλιό ταξί φεύγει από τον σιδηροδρομικό σταθμό, ακολουθεί για λίγο το παγωμένο ποτάμι και μπαίνει στο μικρό χωριό με τα ξύλινα σπίτια και τις καμινάδες που καπνίζουν. Ο Άγγελος δίνει στη μάνα και την αδελφή του νεκρού φίλου του τα μακάβρια δώρα. Η Μάνα του Αλεξέϊ ξεδιπλώνει τρέμοντας τον πάκο με την εφημερίδα, ακουμπά τα λεφτά στο τραπέζι. Παίρνει μέσα από ένα άσπρο καθαρό φάκελο την τούφα με τα μαλλιά του γιου της, τη σφίγγει στα στήθη της και ξεσπάει σε βουβό κλάμα. Η Λιούντα, η αδελφή του Αλεξέϊ, γυρίζει τον φάκελο ανάποδα. Το χρυσό δαχτυλίδι του Αλεξέϊ πέφτει στο πάτωμα τη στιγμή που ένα φύσημα αέρα φέρνει στο δωμάτιο πυκνή χιονόσκονη. Ο Άγγελος βγάζει και διαβάζει από μια κόλλα χαρτί στα ρώσικα: "Εγώ βοσκός! Εγώ οδηγός λεωφορείο! Εγώ τριάντα χρόνια! Εγώ λαθρέμπορος! Εγώ σκότωσα! Εγώ αγάπησα γυναίκες! Όνομα Άγγελος!". Στο παγωμένο ποτάμι, η αδελφή του Αλεξέϊ, όπου έτρεξε να κρυφτεί και να κλάψει, μιλάει στον Άγγελο για την παιδική της ηλικία, τότε που σκαρφάλωναν μαζί με τον αδελφό της πάνω στις σχεδίες με τους κορμούς των δέντρων και έφταναν μέχρι το πρώτο, το δεύτερο και τρίτο χωριό, μέχρι τη θάλασσα. Παρόλο που η Λιούντα μιλάει στα ρώσικα, ο Άγγελος διαισθάνεται πως αυτά που ακούει, ισοδυναμούν με μνημόσυνο. Οι τόνοι της ομιλίας της είναι νοσταλγικοί, πικροί, τρυφεροί, μακρινοί, δαγκωμένοι, θυμωμένοι, λυπητεροί, ερωτικοί. "Μαθητής του είσαι!" Με την έννοια πως, κι αυτός μπορεί να φάει το κεφάλι του, όπως τό 'φαγε ο Αλεξέϊ. Το ότι και οι δύο είναι ταλαντούχοι άνθρωποι, αλλά ικανοί για την καταστροφή, δεν έχει καμία σημασία. "Κανιέτς φίλμα", λένε οι ρώσοι όταν θέλουν να τονίσουν πως ένας κύκλος έχει κλείσει και δεν υπάρχει τίποτα άλλο να ειπωθεί. "Κανιέτς φίλμα, μόϊ νταραγκόϊ" [τέλος του φιλμ αγαπημένε μου], λέει και η Λιούντα στον Άγγελο, μιλώντας για τον θάνατο του αδελφού της. Ο Άγγελος βγάζει τα παπούτσια του και τρέχει προς το παγωμένο ποτάμι, γλιστράει και πέφτει. Σηκώνεται όρθιος και τραγουδά 'στον Πειραιά συννέφιασε και στην Αθήνα βρέχει.' Τα πόδια του παγώνουν, κάνει μικρά πηδηματάκια, σαν να πατά σε αναμμένα κάρβουνα. Ο πάγος αρχίζει να λειώνει, οι εικόνες του Άγγελου και της Λιούντας σβήνουν. Το φουσκωμένο ποτάμι κατεβάζει από ψηλά με ταχύτητα και παφλασμό κορμούς δέντρων. Δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, πηδάνε απ' τη μία σχεδία στην άλλη. Το αγόρι φτάνει στην πρώτη σχεδία, στέκεται ένα περίπου μέτρο απ' το νερό, ανοίγει τα χέρια του σαν πουλί που θέλει να πετάξει, και σπρώχνει, σχεδόν μπήγει το κορμί του μπροστά. Το κορίτσι έρχεται και κάθεται δίπλα στο αγόρι. Τα μάτια τους λάμπουν από υπερένταση, χαρά και φόβο. Οι ακτίνες του απογευματινού ήλιου, που βγαίνουν από τις φυλλωσιές των δέντρων, χρυσίζουν τις πιτσιλιές νερού στα κορμιά τους. Αν γινόντουσαν τα πράγματα απ' την αρχή, λέει κάποια στιγμή ο Αλεξέϊ στον Άγγελο, αν ήταν ακόμη χθες, πέρσι, ένας μήνας πριν, μια μέρα, μια στιγμή πριν αλλάξει η ζωή και πάρει άλλο δρόμο, να μην είμαστε εμείς εκεί που περπατάει η βλακεία, εμείς νά 'μαστε κάπου αλλού και η κακιά τύχη η πουτάνα να μην εύρισκε εμάς στο δρόμο της αλλά κάποιους άλλους... εμείς να' μαστε σ' ένα εστιατόριο δίπλα στη θάλασσα και να τρώγαμε, σ' ένα επαρχιακό μοτέλ ή καλύτερα σ' ένα βαγκόν ρεστοράν που ταξιδεύει και να πίναμε εσπρέσο... Τέλος του φιλμ. Αυτό που ίσως μένει από τους δύο χαρισματικούς ήρωες, είναι η γοητεία της καταστροφής που κουβάλησαν μαζί τους. Η γοητεία και η λάμψη των χαμένων, των παρακμιακών και των παράνομων. Αλλά κι αυτά, όταν οι άνθρωποι φύγουν, κουρνιαχτός είναι που τον διώχνει ο άνεμος.

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΙΛΜ - ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Η δράση στην Κόκκινη Πέμπτη εξελίσσεται σήμερα στην Κύπρο και στην Ρωσία. Παίρνουν μέρος ηθοποιοί από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αγγλία και την Ρωσία. Τα γυρίσματα διήρκεσαν συνολικά δέκα εβδομάδες, οκτώ στην Κύπρο και δύο στην Ρωσία.
Σενάριο - Σκηνοθεσία: ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΟΠΑΧΑΣ
Διεύθυνση Φωτογραφίας: ΡΑΣΤΙΣΛΑΒ ΠΥΡΟΥΜΟΒ
Ηχοληψία: ΜΠΟΡΙΣ ΤΡΟΓΙΑΝΟΒ
Σκηνογραφία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΙΩΤΗΣ, ΟΛΕΓΚ ΠΟΤΑΝΙΝ
Κοστούμια: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΙΩΤΗΣ, ΤΑΜΑΡΑ ΓΚΟΡΣΙΕΝΙΝΑ
Μακιγιάζ: ΕΛΜΙΡΑ ΖΟΤΟΒΑ
Μοντάζ: ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΕΛΑΟΥΣΟΒΑ, ΒΛΑΝΤΙΣΛΑΒ ΜΠΙΚΟΒ
Μουσική: ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΟΥΛΗΣ
Παραγωγή: ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΚΛΑΣΣΙΚΑ [Μόσχα], ΕΡΤ ΑΕ, ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΕΠΕ [Λευκωσία], ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΟΠΑΧΑΣ.
Διεύθυνση παραγωγής: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΙΟΠΑΧΑ, ΑΛΛΑ ΧΑΡΙΤΟΝΟΒΑ
Πρωταγωνιστούν: Πασχάλης Τσαρούχας, Κλερ Ντέϊ, Σεργκέϊ Βινογκράτοβ, Δημήτρης Τζουμάκης, Άλκης Κρητικός, Δήμητρα Ζέζα, Πάτρικ Μάϊλς.
35mm, Digital DTS. Έγχρωμο. 113΄

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΟΠΑΧΑΣ

Γεννήθηκε στο Φρέναρος Αμμοχώστου το 1947. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, Υποκριτική στη Σχολή Λυκούργου Σταυράκου και Σκηνοθεσία Κινηματογράφου - Τηλεόρασης στο Πανενωσιακό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Μόσχας (M.A.) στο εργαστήρι του Γιoύρι Γιεγκόρωφ. Έκανε πρακτική στην ΜΟΣΦΙΛΜ κοντά στον σκηνοθέτη Μιχαήλ Σβέϊτσερ. Δούλεψε σαν σκηνοθέτης στο ραδιόφωνο, τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφο. Έχει γράψει κριτική θεάτρου και κινηματογράφου για εφημερίδες και σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Υπήρξε Διευθυντής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ για την ταινία ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟ ΑΣΠΡO στο 12ο Φεστιβάλ Φοιτητών Κινηματογράφου, Μόσχα 1978 (η πρώτη φορά που βραβεύτηκε μη Ρώσος σκηνοθέτης), ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ για την ταινία Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΝΙΑ στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας, 1985, ΒΡΑΒΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ για την ταινία Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΝΙΑ στο Φεστιβάλ της Aix-A-Provance, 1985, ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ για την ταινία Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΝΙΑ στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 1984, ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ για την ταινία ΤΟ ΦΤΕΡΟ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 1995.

ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ

Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, 10', Πανενωσιακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, Μόσχα, 1976
ΠΟΛΙΤΕΣ, 17', Πανενωσιακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, Μόσχα, 1977
ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟ ΑΣΠΡΟ, 40', Πανενωσιακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, Μόσχα, 1978
Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΝΙΑ, 110', 1984
ΤΟ ΦΤΕΡΟ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ, 110', 1995
ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΕΜΠΤΗ, 113΄, 2003
ΤΑΙΝΙΕΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ, 10', Πανενωσιακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, Μόσχα, 1975
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΥΠΡΟΣ, 40', Πρακτορείο ΝΟΒΟΣΤΥ, 1976
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ, ΡΙΚ, 9', 1979
Η ΧΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΟΛΕΣ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ, ΡΙΚ, 62', 1980
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΕΡΤ, 70', 1987
ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ, ΕΡΤ, 40΄, 1988
ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ η προσωπογραφία ενός ηγέτη, 45', ΕΡΤ, 1989
ΤΟ 1940 ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ, ΕΡΤ, 60', 1993
ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, 20', ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, 2000
ΣΕΙΡΕΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ Γ΄, 5Χ26', ΕΡΤ, 1989
ΥΠΕΡ ΕΛΛΗΝΩΝ ΡΩΣΙΑΣ, 7Χ30' ΕΡΤ, 1990
ΘΕΑΤΡΟ
ΜΑΤΕΟ ΦΑΛΚΟΝΕ, [διασκευή], του Προσπέρ Μεριμέ, Πανενωσιακό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Μόσχα 1975
ΒΟΫΤΣΕΚ, του Γγκεόρκ Μπύχνερ, Πανενωσιακό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Μόσχα 1976
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ, του Κώστα Βάρναλη, Εθνικό Θέατρο, 1987
ΟΡΘΟΣ ΛΟΓΟΣ, του Μάριου Ποντίκα, Εθνικό Θέατρο, 1988
ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ, του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ΕΡΤ, 1989
ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΛΟΥΝΑΣΑ, του Μπράϊαν Φρίηλ, ΘΟΚ, 1984
ΔΥΟ ΑΛΛΕΣ ΦΩΝΕΣ (Γράμμα στον Ορέστη, Επικήδειος), του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ΘΟΚ 1995.
ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΤΣΟΥΚΟ, του Μπερνάρ - Μαρί Κολτέζ, ΘΟΚ, 1996
ΝΤΑ, του Χιού Λέναρντ, ΘΟΚ, 1997.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ, του Αριστοφάνη, ΘΟΚ, 1997
ΘΕΙΟΣ ΒΑΝΙΑΣ, του Αντόν Τσέχωφ, ΘΟΚ 1998
ΣΤΕΛΛΑ, του Ιάκωβου Καμπανέλλη, Εταιρεία Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού. 2000

Online Translator...WorldLingo's free online translator provides text and web page language translations in Spanish, French, German, Dutch, Russian, Italian, Portuguese, Greek, Chinese Simplified, Chinese Traditional, Japanese and Korean.

home