Saturday, 27 September 2003
Artist Jeff Jones has posted the following message on his website (http://www.ulster.net/~jonesart/illos.htm):

About a year and half ago I suffered a serious nervous breakdown. I was hospitalized for about six months. During this time I lost my home, my studio, and all my belongings.

I am now living in a community home for the mentally ill and am on welfare.

Any of you who have ordered items from my website please stop payment on your checks.

I apologize.

Sincerely,

Jeffrey

There are those also who paid a down payment for commissions. At this time I am unable to paint: have faith.

October, 2003

Το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2003 ο μέγιστος καλλιτέχνης Jeff Jones δημοσίευσε το ακόλουθο μήνυμα στο site του (http://www.ulster.net/~jonesart/illos.htm):

Πριν από περίπου ενάμισι έτος υπέστην μια σοβαρή νευρική κρίση. Νοσηλεύτηκα σε νοσοκομείο για περίπου έξι μήνες. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου έχασα το σπίτι μου, το στούντιό μου, και όλες τις περιουσίες μου.

Τώρα ζω σε ένα κοινοτικό σπίτι για διανοητικά αρρώστους και είμαι στην ευημερία.

Οποιοιδήποτε από εσάς έχουν παραγγείλει δουλειές από το website μου παρακαλώ να ακυρώσουν την πληρωμή των επιταγών τους.

Απολογούμαι.

Ειλικρινά,

Jeffrey

Υπάρχουν επίσης εκείνοι που έχουν ήδη πληρώσει για έργα. Αυτή τη στιγμή είμαι ανίκανος να ζωγραφίσω: έχετε πίστη.

Οκτώβριος 2003

Jeffrey (Jeff) Durwood Jones

Jeffrey (Jeff) Durwood Jones [1944-] (Η.Π.Α.)


Το Ανεξίτηλο Ιμπρεσιονιστικό Αποτύπωμα Ενός από τους Μεγαλύτερους Καλλιτέχνες Των Αιώνων
Jeff Jones: Η ζωή και η καριέρα του…
Ο Jeffrey (Jeff) Durwood Jones γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1944 στην Ατλάντα, Georgia. Ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες που έβγαλαν ποτέ η τέχνη των κόμικς και η ζωγραφική. Το όνομα αυτού του δημιουργού είναι Jeffrey (Jeff) Durwood Jones. Ο κάθε άνθρωπος ξεκινά από κάπου. Από μικρός ήθελε να γίνει επιστήμονας και στο κολέγιο σπούδασε Γεωλογία. Όπως και να’ χει το χειμώνα του 1967 πήγε στην Νέα Υόρκη ψάχνοντας δουλειά ως σχεδιαστής. Βρήκε κάποιες μικρές δουλειές και έκανε κάποια κόμικς και εικονογραφήσεις σε φανζίνς-καμιά όμως από αυτές δεν τον πλήρωνε αρκετά χρήματα που θα του επέτρεπε να βγάλει τα προς το ζην για τον ίδιο, την γυναίκα του και το παιδί του. Όμως αυτές οι πρώτες του ιστορίες σε αυτά τα από καιρό ξεχασμένα κόμικς των Gold Key και King Comics -όπου σχεδίασε τον Flash Gordon-, στα νέα ασπρόμαυρα περιοδικά τρόμου, Creepy, Vampirella και Eerie, του Warren, και οι ασπρόμαυρες εικονογραφήσεις του στις επιτομές Ε.Φ., Amazing και Fantastic, του άνοιξαν το δρόμο για πιο επικερδείς δουλειές. Ευτυχώς αυτές οι πρώτες ιστορίες προετοίμασαν το έδαφος σε μια πιο προσοδοφόρα εργασία στην αγορά των χαρτόδετων βιβλίων. Εκείνη την περίοδο, τα εξώφυλλα του Conan από τον Frank Frazetta ήταν πολύ δημοφιλή, έτσι οι art directors έψαχναν για καλλιτέχνες με ένα παρόμοιο γραφικό ύφος. Ενώ φαίνεται ότι Jeff Jones οφείλει πολλά στη δημοτικότητα του Frazetta, είχε τη δική του τεχνοτροπία και αστείρευτο ταλέντο που δεν είχαν καμία σχέση με μυώδεις βαρβάρους. Το στυλ του κόσμησε εξώφυλλα διαφορετικών σειρών, από βιβλία περιπέτειας όπως το Nick Carter στη ρομαντική περιπέτεια, το γοτθικό ρομάντζο, προκλητικές μαύρες κωμωδίες και ακόμη περισσότερα. Τον ίδιο χρόνο σχεδίασε το εξώφυλλο και την πρώτη σελίδα του I Am A Barbarian, την πρώτη έκδοση μιας αδημοσίευτης νουβέλας του Edgar Rice Burroughs. Από το 1969 κι έπειτα με τον Bruce Jones (ένας από τους καλύτερους σεναριογράφους των κόμικς, που τώρα γράφει τον Hulk στην Marvel) και τους Kaluta και Wrightson κάνουν τα Web of Horror και Abuss. Συνεχίζει να κάνει κόμικς στο Witzend (1969) και στα περιοδικά της Skywald (1972). Μερικά από τα καλύτερα κόμικς του είναι το underground Spasm (1973), το διανοούμενο Ε.Φ. Alien (1969, σενάριο του Bill Pearson), το Death (1973), το Deja-Vu (1973), το Image, η υπέροχη ανθολογία Ravens & Rainbows, το I'M Age, το Jones Touch, και το πανέμορφο Idyll (Το 1972, ο Jeff Jones άρχισε την μακροχρόνια κόμικς σειρά του Idyl, το οποίο δημοσιεύθηκε σε κάθε τεύχος του National Lampoon μέχρι τον Αύγουστο του 1975. Το Idyl αποτελεί μια ρομαντική, ποιητική συλλογή λέξεων, η οποία συγχέει μερικές φορές τον αναγνώστη που έχει ήδη σαγηνευτεί από την υπέροχη σχεδιαστική εργασία του καλλιτέχνη), μια κόμικς σειρά μονοσέλιδων ιστοριών -το στυλ κλασικό, πολύ διανοούμενα gags, μια μοντέρνα βερσιόν των Funny Pages των αρχών του 20ου αιώνα-. Στη δεκαετία του '70 διακλαδίστηκε έξω από τη βιομηχανία του mainstream κόμικς, συνεργάστηκε με τον μέγιστο και αδικοχαμένο Vaughn Bode, και το 1975 διαμόρφωσε, ίδρυσε το Studio μαζί με τους Berni Wrightson, Barry Windsor-Smith and Michael Kaluta. Εκεί παρήγαγαν αφίσες, portfolios και εικονογραφήσεις για διαφορετικούς εκδότες. Το 1979, η Dragon Dreams δημοσίευσε το βιβλίο, The Studio', το οποίο ήταν αφιερωμένο στην εργασία της ομάδας. Η δουλειά του Jones αναπαράχθηκε στο Yesterday's Lily -χθεσινό κρίνο- (Dragon Dreams, 1980), ένα art book όπου συλλέχθηκαν οι εικονογραφήσεις και τα εξώφυλλα που δημιούργησε, στην Age of Innocence -ηλικία της αθωότητας (Underwood Books, 1994) και στο The Art of Jeffrey Jones με τις πιο ρομαντικές δουλειές του. Τα έργα του είναι όλα σημαντικά και οι επιρροές του βρίσκουν ανταπόκρισή στην Αρχαία Ελληνική μυθολογία. Η ευαισθησία στο έπακρο, με άκρατο λυρισμό, και στοιχεία φεμινισμού. Επηρεασμένος από τις τραχιές πινελιές του Van Gogh συνθέτει ονειρικά τοπία με έντονη την παρουσία του πνεύματος της δεκαετίας του εβδομήντα. Ο Jones -επονομαζόμενος από τους Γάλλους κριτικούς ως ο Mallarme των κόμικς- και οι σύντροφοί του στο Studio του ήταν μέρος μιας νέας και διακριτικής γενεάς καλλιτεχνών που έφερε τις επιρροές από άλλους τομείς τέχνης (όπως το προ-ραφαηλικό ρεύμα και τον ρομαντισμό) στα κόμικς και τα έργα ζωγραφικής τους. Η πιο πρόσφατη" mainstream " εργασία του στα κόμικς πιθανώς είναι μια ιστορία 6 σελίδων της Death γραμμένη από τον Neil Gaiman που εμφανίστηκε αρχικά στον τίτλο Vertigo Winter Edges n°2, 1998 (μια ιστορία στην οποία ο Gaiman ζήτησε συγκεκριμένα τον Jones ως σχεδιαστή), ενώ το 2001 σχεδίασε το μελαγχολικά πανέμορφο I Bled The Sea.
Jeffrey Jones Sketchbook
Όταν έρχεται η στιγμή να ζωγραφίσεις όμορφες γυναίκες και πολεμιστές επιδέξιους στον χειρισμό του ξίφους, ο Jeffrey Jones ήταν αυτός που το έκανε πρώτος­ πριν από τους Boris, Steranko, Bisley και τα αδέλφια Hildebrandts, για να προκαλέσει δημιουργικά το μεγάλο, Frank Frazetta! Η εμπνευσμένη εργασία του Jones έχει κοσμήσει τα εξώφυλλα εκατοντάδων βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και ηρωικής φαντασίας, ήταν ο καλλιτέχνης του πόστερ για το φιλμ Dragonslayer και έχει εικονογραφήσει ιστορίες και από τους δυο, τον δημιουργό του Conan, Robert E. Howard και του δημιουργού του Tarzan, Edgar Rice Burroughs. Οι εξορμήσεις του Jones στην τέχνη των κόμικς περιλαμβάνουν τα: Creepy, Eerie, Wonder Woman, και Flash Gordon. Η δημοφιλής επανάσταση της τέχνη των κόμικς και της φαντασίας στην δεκαετία του 70 οδηγήθηκε από τους Jones και τους συντρόφους στο Studio: Michael Kaluta, Bernie Wrightson, και Barry Windsor-Smith. Έπειτα δημιούργησε δύο από τις καλύτερες δουλειές του: IDYL για το National Lampoon, που ακολουθήθηκε από το I'M AGE για το Heavy Metal! Ο συχνά αναφερόμενος, μερικές φορές αμφισβητούμενος Jeffrey Jones, είναι ένας εξελισσόμενος καλλιτέχνης που έχει γεφυρώσει τα χάσματα μεταξύ της επιστημονικής φαντασίας των κόμικς, της ηρωικής φαντασίας και των καλών τεχνών όπως καμία κανένας άλλος άνδρας ή γυναίκα δεν το’ χει κάνει ποτέ. Το Jeffrey Jones Sketchbook θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη συλλογή των παλαιότερων απαρατήρητων εργασιών από τον καλλιτέχνη, από το Studio...πιθανόν τα πάντα. Η συνέντευξη του Jones, ως προς τον τρόπο με τον οποίο και γιατί δημιουργεί, φωτίζει την καριέρα του.

Μερικοί τίτλοι από τα κόμικς του
Union
Deja-Vu
Death
Spirit of 76
In deep
Une idee derriere la tete
Elle
Harry
L'ange de l'apocalypse
Un profond dialogue
Wholly Holy
Toys
The Bridge
Peezel Meeps
I Bled The Sea
Home
Dead Run
Explored
Music in History
Bias
The Believer
A Night To Remember
Alien

[...............JJ..................]

Μια συγκλονιστική λυπημένη ιστορία για έναν από τους μέγιστους καλλιτέχνες των κόμικς και της ζωγραφικής που έζησαν ποτέ: Jeffrey Jones. Αρρώστησε και τα έχασε όλα (κάποιος πρέπει να ρίξει μια ματιά στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψής των και πώς εξοντώνει τους καλλιτέχνες (εάν υπήρχε κρατική υγειονομική περίθαλψη πιθανόν ο Effinger να βρισκόταν και να περπατούσε ακόμη ανάμεσά μας) και, ακόμη χειρότερα, δεν νοιώθει αρκετά καλά και ικανός να σχεδιάσει πια. Τρομακτικό και θλιβερό. Σε παρακαλούμε γίνε καλά Jeffrey. Σε χρειαζόμαστε. Ο μέγιστος Jeffrey Jones είναι ισάξιος αν όχι και καλύτερος της κλάσης ενός Frazetta. Ένας πραγματικός καλλιτέχνης που απλά έτυχε να αγαπά και να δημιουργεί κόμικς. Εμείς πιστοί φαν της αριστουργηματικής δουλειάς του κάνουμε έναν πολύ μικρό φόρο τιμής στον Jeff Jones μέσα από το site μας. Ίσως αυτό αποτελεί το ελάχιστο που μπορούμε να πράξουμε για αυτόν τον ιδιοφυή καλλιτέχνη στις δύσκολες ώρες που περνά τώρα. Δυστυχώς αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε και τραγικά δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε. Μπορούμε όμως να κάνουμε ότι θετικότερο με τις ελάχιστες δυνατότητες που έχουμε στα χέρια μας. Μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας ευχόμαστε στον Jeff να γίνει καλά και να σχεδιάσει ξανά νέους πανέμορφους πίνακες.
Ο Jeff στα 55 του το 1998 προφανώς, από όσα γράφει στο site του, προσπάθησε να μετατραπεί σε γυναίκα…
Ο Jones εξέπληξε την κοινότητα των κόμικς πριν από μερικά έτη όταν άρχισε (με τις δικές του λέξεις ) να "αρχίσω να ζω όπως μια γυναίκα". Περισσότερο υπόβαθρο σχετικά με την παρούσα σημαντική απόφαση στη ζωή Jones μπορεί να βρεθεί σε ένα αυτοβιογραφικό δοκίμιο στο site του:
“Κάποιες από τις πρώτες αναμνήσεις μου προέρχονται από την ηλικία των 4 ή 5. Έως τότε γνώριζα ότι ήθελα να είμαι κορίτσι. Ίσως γεννήθηκα με ένα είδος αντιστροφής γένους -- κάποιοι το ονομάζουν μια ατέλεια γέννησης. Δεν ξέρω τίποτα για αυτά τα πράγματα. Ξέρω ότι ο προσδιορισμός της ταυτότητας μου ήταν πάντα μαζί με τα θηλυκά -- στα βιβλία, ταινίες, τέχνη και ζωή. Οι καλύτεροι φίλοι μου ήταν πάντα θηλυκοί και ήμουν πάντα σωματικά αποκλειστικά προσελκυσμένος προς τις γυναίκες. Έτσι, στο δρόμο έρχεται η εφηβεία. Στάσου! Ήμαστε όλοι συγκεχυμένοι, ξέρω, αλλά μέσα σε εκείνη την δίνη υπήρχε η επιθυμία μου για, και η επιθυμία να είμαι, κορίτσι. Μέχρι την ηλικία των 12 δεν ήξερα τίποτα σχετικά με τα σεξουαλικά θέματα. Είδα τα αγόρια με κορίτσια. Αυτό είναι ότι είδα. Στο Νότο, στα ‘50s δεν υπήρχε "κανένας" ομοφυλόφιλος και "καμία" λεσβία, και βεβαίως κανένας σαν και μένα. Έτσι έγινα μυστικοπαθής. Στο μυαλό μου ήμουν ντροπιασμένος, ένοχος και τιποτένιος -- αυτός ήταν ο δρόμος που ακολούθησα από τόσο πολύ καιρό πριν. Μετά από πολλά έτη θεραπείας και προσπάθειας να διώξω μακριά την ντροπή, έφθασα, με σφρίγος στο έτος 1998. Τον Αύγουστο εκείνου του έτους αποφάσισα να σταματήσω την άρνηση και να αρχίσω να ζω ως γυναίκα. Τον Οκτώβριο έλαβα τελικά το όνομα και είδα τον βασικό εμπειρογνώμονα στο θέμα -- ο ενδοκρινολόγος της Νέας Υόρκης που έγραψε και ξανάγραψε το βιβλίο. Μετά από τις εκτενείς δοκιμές, και διανοητικές και φυσικές, άρχισα την ορμονική θεραπεία νέας τοποθέτησης γένους. Είναι πια ένα έτος τώρα, αλλά πίσω στο Μάιο οι εξετάσεις αίματος έδειξαν ότι είχα γίνει ιατρικά θηλυκός. Η διαδικασία συνεχίζεται. Η τρίχα και τα ανδρόγυνα είναι σταθερά. Όπως το τοποθέτησε ο γιατρός μου, "θα προκαλέσω την εμμηνόπαυση σε σας έτσι ώστε να μπορείτε να μπείτε στην εφηβεία πάλι. Αυτή τη φορά ως θηλυκό". Η ανάπτυξή μου είναι ακριβώς αυτή. Οι άνθρωποι είναι αφάνταστα ενθαρρυντικοί, και αργά-αργά εκείνη η ντροπή φεύγει μακριά. Η σύζυγός μου, Maryellen, είναι η ραχοκοκαλιά μου μέσα σε όλο αυτό. Δεν γνώρισα ποτέ τέτοια αποδοχή και αγάπη. Οι άνθρωποι μου έχουν πει επίσης πόσο γενναίος πρέπει να είμαι. Εάν καταλάβω το θάρρος να είμαι αυτό-αποκτούμενος και αποφασισμένος στο πρόσωπο του φόβου, κατόπιν δεν υπάρχει βεβαίως καμία ανδρεία εδώ. Δεν είχα πραγματικά άλλη επιλογή. Δεν υπάρχει βεβαίως κανένας φόβος του να είμαι θηλυκό. Είναι αυτό ο φόβος του ευνουχισμού ή η απώλεια της τεστοστερόνης-αυτός ο αμυντικός τείχος γύρω από το πολύτιμο y-χρωμόσωμα-ο φόβος για τον οποίο μιλάνε; Ποιος γνωρίζει τους άντρες; Και Εγώ ΗΜΟΥΝ ένας για 55 χρόνια! Υποθέτω ότι θα μπορούσα να είμαι για πάντα, σχετικά με όλο αυτό.”
Η περιγραφή των τρεχόντων προβλημάτων του Jones θα έπρεπε να ενδιαφέρει άμεσα το Actor (http://www.actorcomicfund.org/), μια οργάνωση που προσφέρει οικονομική ενίσχυση σε δημιουργούς κόμικς που όπως Jones έχουν ατυχήσει σε σκληρούς καιρούς (οι δημιουργοί που έχουν βοηθηθεί από το Actor στο παρελθόν περιλαμβάνουν τους William Messner-Loebs, Armando Gil, και άλλους που έχουν προτιμήσει να παραμείνουν ανώνυμοι). Ενόσω όλα τα προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν με τα χρήματα, κάποιο είδος οικονομικής ενίσχυσης για τον Jones, ένας από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες της Τέχνης των κόμικς, θα βοηθούσε σίγουρα κάπως, έτσι ας ελπίσουμε ότι η περίπτωσή του θα φτάσει στην προσοχή του ACTOR ή οποιασδήποτε άλλης ομάδας ανθρώπων που νοιάζεται για την ευημερία των επαγγελματιών της βιομηχανίας των κόμικς.

Online Translator...WorldLingo's free online translator provides text and web page language translations in Spanish, French, German, Dutch, Russian, Italian, Portuguese, Greek, Chinese Simplified, Chinese Traditional, Japanese and Korean.

home